zondag 8 door het jaar C

Nederigheid en zelfkennis zijn essentieel om geloofwaardig getuige te zijn van het evangelie. De woorden die we spreken en de daden die we stellen, leggen immers bloot wie we werkelijk zijn en wat er diep in ons leeft. Alleen wanneer we de moed hebben eerlijk naar onze eigen zwakheden te kijken, en daaruit te leren, kunnen we authentiek Gods liefde uitdragen naar anderen. Dit vraagt om een voortdurende terugkeer naar de bron: Jezus Christus, in wie God ons uitnodigt tot een vernieuwd leven vanuit zijn barmhartigheid. Vanuit deze verbondenheid kunnen we altijd opnieuw in echte relatie treden met onze medemens.

Uit het boek Wijsheid van Jezus Sirach 27, 4-7

Als je een zeef schudt komt er afval tevoorschijn, als een mens spreekt komt de drek van zijn gedachten naar boven. Zoals het vaatwerk van een pottenbakker in de oven getoetst wordt, zo toets je een mens aan zijn uitspraken. Zoals je aan de vruchten van een boom de teler kent, zo ken je aan de overwegingen van een mens zijn bedoelingen.
Prijs een mens niet vóór je zijn overwegingen gehoord hebt, want daaraan wordt een mens getoetst.

Gezongen antwoordpsalm 92

(tekst onder geluidsfragment)

Refr.: Hoe heerlijk is het de Heer te prijzen.

Hoe heerlijk is het de Heer te prijzen,
uw Naam, Allerhoogste, te loven.
Uw goedheid te melden iedere ochtend
en heel de nacht door uw trouw.

De vromen schieten als palmbomen op,
als Libanonceders gedijend;
zij zijn geplant bij het huis van de Heer,
zij komen tot bloei in Gods voorhof.

Ook als zij reeds oud zijn dragen zij vruchten,
zij blijven sappig en fris.
Zij wijzen uit hoe rechtvaardig de Heer is,
mijn rots, in Hem is geen onrecht.

Uit de eerste brief van Paulus aan de Korintiërs 15, 54-58

Broeders en zusters,
wanneer dit vergankelijke lichaam is bekleed met het onvergankelijke, dit sterfelijke met het onsterfelijke, zal wat geschreven staat in vervulling gaan: ‘De dood is verslonden en overwonnen. Dood, waar is je overwinning? Dood, waar is je angel?’ De angel van de dood is de zonde, en de zonde ontleent haar macht aan de wet. Maar laten we God danken, die ons de overwinning geeft door onze Heer Jezus Christus.
Kortom, geliefde broeders en zusters, wees standvastig en onwankelbaar en zet u altijd volledig in voor het werk van de Heer, in het besef dat de inspanningen die u voor de Heer verricht, nooit tevergeefs zijn.

Vers voor het evangelie (Joh 14, 23)

Alleluia.
Wanneer iemand Mij liefheeft, zegt de Heer,
zal hij zich houden aan wat Ik zeg,
mijn Vader zal hem liefhebben
en mijn Vader en Ik zullen bij hem komen
en bij hem wonen. 
Alleluia.

Uit het evangelie volgens Lucas 6, 39-45

Jezus hield zijn leerling volgende gelijkenis voor:
‘Kan de ene blinde de andere blinde leiden? Vallen ze dan niet samen in een kuil? Een leerling staat niet boven zijn leermeester; pas als iemand zich alles heeft eigen gemaakt, zal hij de gelijke zijn van zijn leermeester.
Waarom kijk je naar de splinter in het oog van je broeder of zuster, terwijl je de balk in je eigen oog niet opmerkt? Hoe kun je tegen hen zeggen: “Laat mij de splinter uit je oog verwijderen,” terwijl je de balk in je eigen oog niet ziet? Huichelaar, verwijder eerst de balk uit je eigen oog, pas dan zul je scherp genoeg zien om de splinter uit het oog van je broeder of zuster te verwijderen.
Een goede boom brengt geen slechte vruchten voort, en evenmin brengt een slechte boom goede vruchten voort. Elke boom kun je aan zijn vruchten kennen, want van distels pluk je geen vijgen en van doornstruiken geen druiven. Een goed mens brengt uit de goede schatkamer van zijn hart het goede voort, maar een slecht mens brengt uit zijn slechte schatkamer het kwade voort; want waar het hart vol van is, daar loopt de mond van over.’

Van Woord naar leven

HERBRONNEN AAN HET LEVEND WATER

Doorheen de geschiedenis heeft de Kerk steeds opnieuw gebouwd aan een verhaal van geloof, hoop en liefde. Zij heeft onvermoeibaar gewaakt over haar diepste kern: Jezus Christus, die haar levend hart vormt. Dit hart heeft zij steeds opnieuw uitgedragen, door alle eeuwen en over alle grenzen heen. Vele miljoenen mensen hebben in haar naam, door hun daden en woorden, Gods liefde tastbaar en zichtbaar gemaakt. Een fantastisch verhaal!

Maar eerlijkheid gebiedt ons ook nederig te erkennen dat niet alle bladzijden van haar geschiedenis even zuiver en glanzend zijn geweest. We moeten durven zien waar we als Kerk tekortgeschoten zijn, om werkelijk getuigen van Christus’ boodschap te kunnen zijn of worden.

We denken hierbij aan de donkere momenten van de kruistochten in de middeleeuwen, waarin geweld ten onrechte werd gerechtvaardigd in naam van God. We zien hoe corruptie en machtswellust doorheen de tijden soms de ware boodschap van nederigheid en dienstbaarheid overschaduwden. Ook het teveel benadrukken van uiterlijke vroomheid leidde soms tot verlies van de innerlijke, mystieke ervaring waarin God werkelijk ontmoet wordt. Bovendien werd er vaak een harde, oordelende God gepredikt, terwijl juist het evangelie voortdurend spreekt over Gods grenzeloze barmhartigheid, waarin iedere zondaar wordt uitgenodigd om tot Hem terug te keren. En in onze tijd worden we geconfronteerd met de pijnlijke realiteit van seksueel misbruik binnen de Kerk en het tragisch verbergen van deze ernstige feiten.

Juist daarom is het essentieel terug te keren naar onze wortels, naar Christus zelf. Hoe heeft Hij geleefd en wat heeft Hij werkelijk onderwezen? Dit brengt ons bij het evangelie van deze zondag. Jezus leert ons vandaag om eerst in ons eigen hart te kijken voordat we de ander aanspreken. Alleen vanuit een zuiver hart, dat nederig en eerlijk durft te kijken naar eigen falen, kan, vanuit berouw, werkelijke goedheid en waarheid stromen. Jezus wijst ons op onze verantwoordelijkheid: we moeten eerst de balk uit ons eigen oog verwijderen voordat we naar de ander toestappen.

De Kerk is geroepen zich te verdiepen in wat werkelijk centraal staat in Jezus’ boodschap: Gods barmhartigheid. Denken we hierbij aan prachtige verhalen zoals dat van de verloren zoon die terugkeert naar zijn vader, de ontmoeting van Jezus met de Samaritaanse vrouw bij de put, of Zacheüs die onverwacht genade ervaart. Elk van deze verhalen openbaart hoe Gods barmhartigheid niet slechts abstracte theorie is, maar levende werkelijkheid, tastbaar en voelbaar. Moge de Kerk opnieuw haar thuis vinden in deze verhalen van barmhartigheid, zodat zij deze ook authentiek en vol overtuiging kan verkondigen aan de wereld.

Het is tijd om met een frisse blik opnieuw naar onze sacramenten te kijken: de doop, de eucharistie, het huwelijk en de biecht zijn prachtige geschenken waarin de genade van Christus zichtbaar en voelbaar wordt. Laten we nieuwe wegen zoeken om deze sacramenten toegankelijk te maken, zodat mensen opnieuw de kracht van Gods nabijheid ervaren.

Ik denk dat de Kerk bovenal het gebed centraal moet stellen. Het gebed is immers de ontmoeting met de Heer zelf, een levende ontmoeting die ons hart vult met zijn aanwezigheid. Vanuit deze ontmoeting kunnen we Hem werkelijk liefhebben en van Hem uit leven, gedragen door zijn genade. Dit zou vooraf moeten gaan aan elke vorm van verkondiging en uitdraging.

Laten we ons steeds bewust zijn van het feit dat de Heilige Geest in ons leeft. Kerk-zijn is niet het resultaat van menselijke inspanning, maar het vruchtbaar gebeuren van Pinksteren. De hulp en de genade van de Heilige Geest, die ons dagelijks opnieuw gegeven wordt, zou het hart moeten zijn van ons christenzijn. Enkel vanuit de Geest kan de Kerk werkelijk vrucht dragen – Christus in en met en door ons – als een zuivere boom die overvloedig goede vruchten voortbrengt.

Laten we bidden

Heer Jezus,
leer ons als Kerk steeds opnieuw U te ontmoeten.
Maak ons hart nederig en zuiver,
zodat wij vanuit onze verbondenheid met U
uw grenzeloze barmhartigheid
vol overtuiging mogen uitdragen in deze wereld.
Om deze genade bidden wij,
vandaag en alle dagen van ons leven.
Amen.

Geliefde mensen, laten we ons hart vullen met Christus, opdat onze daden en woorden Hem zichtbaar mogen maken.
Zegenrijke zondag !
kris


Om mee op weg te gaan

Ook wij hebben donkere bladzijden in onze levensgeschiedenis; tijden of momenten waarop we de duisternis meer liefhadden dan het licht. Durven we in alle oprechtheid in de spiegel van ons eigen leven kijken? Niet om onszelf te veroordelen of klein te maken alsof we niets waard zijn. Jezus is gekomen voor hen die ziek zijn… weet je wel. Laat Hem toe. Heet Hem welkom in je gebrokenheid, in je pijn. Laat je door Hem aanraken en helen. En moge je – vanuit dat feest van barmhartigheid – nu zelf barmhartig zijn naar ieder ander. Vergeef, omarm, heb lief. Laten we als Kerk Gods goedheid zichtbaar maken.


Blog ‘Van Woord naar leven’

Reageren of uitwisselen betreffende de lezingen of de overweging, kan via de blog ‘Van Woord naar leven’.

Klik hier voor de blog.

Om de kwaliteit van het gesprek te waarborgen worden de reacties geplaatst na moderatie.

 

De Bijbelteksten zijn ontleend aan de NBV21, © Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap.
De korte inleidingen op de lezingen zijn van de hand van Kris.