Lezingen van de dag – donderdag 1 aug 2019
donderdag in week 17 door het jaar
Uit het boek Exodus 40, 16-21 + 34-38
Het slot van het boek Exodus ziet Gods blijvende aanwezigheid bij zijn volk uitgedrukt in de verbondstent, waarin de verbondsakte word bewaard. Een wolk overschaduwde de tent als teken van deze blijvende aanwezigheid van Gods heerlijkheid. Zo woont Gods woord onder de mensen.
Mozes deed alles wat de Heer hem had opgedragen.
In de eerste maand van het tweede jaar, op de eerste dag van de maand, werd de tabernakel opgebouwd. Mozes liet de voetstukken voor de tabernakel plaatsen, hij liet de planken erin zetten, de dwarsbalken aanbrengen en de palen oprichten. Over de tabernakel werd de tweede tent gespannen en daaroverheen werden de buitenste tentkleden gelegd, zoals de Heer Mozes had opgedragen.
Hij legde de verbondstekst in de ark, bevestigde de draagbomen aan de ark en legde de verzoeningsplaat erop. Hij zette de ark in de tabernakel en hing ter afscherming van de ark met de verbondstekst het voorhangsel op, zoals de Heer hem had opgedragen.
Toen werd de ontmoetingstent overdekt door een wolk en werd de tabernakel gevuld door de majesteit van de Heer. Mozes kon de ontmoetingstent niet meer binnengaan, want de wolk rustte daarop en de majesteit van de Heer vulde de tabernakel.
Zolang hun tocht duurde, trokken de Israëlieten pas verder wanneer de wolk zich van de tabernakel verhief. Wanneer de wolk niet opsteeg, trokken ze niet verder; ze wachtten tot de wolk weer opsteeg.
Zolang hun tocht duurde, rustte overdag de wolk van de Heer op de tabernakel, ‘s nachts verscheen er een vuur in, dat voor alle Israëlieten zichtbaar was.
Psalm 84, 3 + 4 + 11
Refr.: Heer God, hoe lief is mij uw woning.
Van verlangen smacht mijn ziel
naar de voorhoven van de Heer.
Mijn hart en mijn lijf roepen
om de levende God.
Zelfs de mus vindt een huis en de zwaluw een nest
waarin ze haar jongen neerlegt,
bij uw altaren, Heer van de hemelse machten,
mijn koning en mijn God.
Beter één dag in uw voorhoven
dan duizend dagen daarbuiten,
beter op de drempel van Gods huis
dan wonen in de tenten der goddelozen.
Uit het evangelie volgens Matteüs 13, 47-53
De parabel over het net handelt over de veroordeling van de slechten. Dit zal pas gebeuren op het einde der tijden. God laat hen alle kans om zich nog te bekeren. Hiermee eindigt de reeks parabels van Matteüs over het koninkrijk. Hij toonde er in hoe het Oude Verbond zijn voltooiing vond in het nieuwe.
Jezus sprak tot de menigte:
‘Het is met het koninkrijk van de hemel als met een sleepnet dat in een meer werd geworpen en waarmee allerlei soorten vis werden gevangen. Toen het net vol was, trok men het op de oever en ging men zitten om de goede vis in kuipen te doen; de slechte vis werd weggegooid. Zo zal het gaan bij de voltooiing van deze wereld: de engelen zullen erop uittrekken en de kwaadwilligen van de rechtvaardigen scheiden, en ze zullen hen in de vuuroven werpen, waar ze zullen jammeren en knarsetanden.
Hebben jullie dit alles begrepen?’
‘Ja’, antwoordden ze.
Hij zei hun: ‘Zo lijkt iedere schriftgeleerde die leerling in het koninkrijk van de hemel is geworden op een huismeester die uit zijn voorraadkamer nieuwe en oude dingen te voorschijn haalt.’
Toen Jezus deze gelijkenissen had uitgesproken, verliet Hij die plaats.
Van Woord naar leven
'Zo lijkt iedere schriftgeleerde die leerling in het koninkrijk van de hemel is geworden op een huismeester die uit zijn voorraadkamer nieuwe en oude dingen te voorschijn haalt.'Nieuw en oud. Zo is de Blijde Boodschap, zo is de Kerk, zo is Jezus, zo is ieder van ons. Het is zoals de tijd die altijd opnieuw nieuw is. De minuut waar je nu in leeft is niet de minuut van een minuut geleden, terwijl de minuut die je nu beleeft behoort tot het wezen ‘tijd’ waar de minuut van een minuut geleden ook toe behoorde…De Blijde Boodschap is oud en nieuw tegelijk. Oud is ze omdat ze meer dan 2000 jaar oud is. Anderzijds is ze dagelijks nieuw omdat de Blijde Boodschap levend is. Het is God die spreekt en dat is meer dan een echo, maar wel degelijk een spreken dat vandaag opnieuw gebeurt. Zijn Woord is niet oud, stoffig of wat dan ook. Het is fris en levendig, vandaag tot u gesproken.Het zou daarom jammer zijn wanneer je een stuk Schrift leest dat je meteen zou denken: ‘oh dat ken ik al, dat gaat zo en zo en het heeft die boodschap’. Wie zo met het lezen van de Schrift omgaat leest het inderdaad als een gekend iets, maar gaat voorbij aan het ‘nieuwe’, aan het spreken van God tot u vandaag, en mist daardoor misschien de diepgang die God vandaag aan u wilt meedelen.Hetzelfde met de persoon van Jezus. We kunnen weet van Hem hebben door over Hem gelezen te hebben, door over Hem gestudeerd te hebben, over gewoon door over Hem gehoord te hebben. De historische Jezus kennen en trachten te begrijpen is goed en nodig, maar voor een christen is dat niet genoeg. We zijn door Jezus bewoond, en in die zin is Hij iedere dag nieuw, fris, en levendig in en onder ons. Hij vraagt onze overgave aan zijn aanwezigheid in onszelf, in de ander, in het gebed, in gebeurtenissen,… En ook dat is elke dag weer een nieuw en fris gebeuren.Zo ook met de Kerk. Die is wat ze gisteren was en tegelijkertijd is ze nieuw, omdat Jezus het levend Hart is van die Kerk. Hij nodigt ons als gemeenschap elke dag opnieuw uit zijn aanwezigheid te belichamen; ieder in zijn roeping, ieder met zijn gaven.In het evangelie van Johannes lezen we: ‘Ik geef jullie een nieuw gebod: heb elkaar lief. Zoals Ik jullie heb liefgehad, zo moeten jullie elkaar liefhebben.' (Joh. 13, 34) Wat verder schrijft Johannes in zijn tweede brief: 'Ik houd u in deze brief geen nieuw gebod voor, maar een gebod dat ons vanaf het begin bekend is: laten we elkaar liefhebben.' (2 Joh. 1, 5) De liefde is dat aloude gebod, en tegelijkertijd een altijd nieuw gebod. Nieuw, omdat het door Christus bewoond is, en dus levend is. Wie liefheeft leeft in Christus, en Christus leeft in hem. Dat is altijd een nieuw, fris en blij gebeuren.Ook wijzelf zijn elke dag nieuw. Gisteren waren we misschien nog zondige mensen, vandaag mogen we die zonde achter laten, de barmhartigheid van de Heer welkom hetend, levend als nieuwe mensen.Kom, laten we ons geven aan de Heer, die vandaag tot ons komt, tot ons spreekt, ons uitnodigt. Laten we ons geven aan zijn aanwezigheid, opdat Hij door ons heen Gods lied van liefde kan zingen, elke dag opnieuw als een nieuw lied.krisReageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging, kan via de blog Van Woord naar leven.Laten wij bidden
Goede God, leer ons dat aloude gebod van de liefde te beminnen, opdat wij, vernieuwd in Christus, beeld mogen zijn van U. In zijn naam. Amen.![](https://www.bijbelcitaat.be/wp-content/uploads/2019/07/52219b0e_full.jpg)
De Bijbelteksten zijn ontleend aan de NBV21, © Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap.
De korte inleidingen op de lezingen zijn van de hand van Kris.