Lezingen van de dag – woensdag 24 juni 2015
GEBOORTE VAN JOHANNES DE DOPER
Hoogfeest – eigen lezingen
Van in de oudste tijden viert de Kerk het geboortefeest van Johannes de Doper. Hem werd door God die grote taak toevertrouwd de wereld voor te bereiden op de komst van haar Heer en Verlosser. Die taak was verre van eenvoudig maar Johannes de Doper heeft ze met de overgave van gans zijn persoon op zich genomen. Toen de Heer zelf gekomen was, zou de Voorloper verdwijnen, niet echter in een roemloze dood, maar als getuige van de gerechtigheid. Danken wij God om het voorbeeld van bereidheid tegenover zijn wil.
De liturgie besteedt eigen lezingen aan dit hoogfeest.
Uit de profeet Jesaja 49, 1-6
Ik zal je maken tot een licht voor alle volken.
Eilanden, hoor mij aan, verre volken, luister aandachtig. Al in de schoot van mijn moeder heeft de Heer mij geroepen, nog voor ze mij baarde noemde Hij mijn naam. Mijn tong maakte Hij scherp als een zwaard, Hij hield me verborgen in de schaduw van zijn hand; Hij maakte me tot een puntige pijl, Hij stak me weg in zijn pijlkoker.
Hij heeft me gezegd: ‘Mijn dienaar ben jij. In jou, Israël, toon Ik mijn luister.’
Maar ik zei: ‘Tevergeefs heb ik me afgemat, ik heb al mijn krachten verbruikt, het was voor niets, het heeft geen zin gehad. Maar de Heer zal me recht doen, mijn God zal me belonen.’
Toen sprak de Heer, die mij al in de moederschoot gevormd heeft tot zijn dienaar om Jakob naar Hem terug te brengen, om Israël rond Hem te verzamelen – dat ik aanzien zou genieten bij de Heer en dat mijn God mijn sterkte zou zijn.
Hij zei: ‘Dat je mijn dienaar bent om de stammen van Jakob op te richten en de overlevenden van Israël terug te brengen, dat is nog maar het begin. Ik zal je maken tot een licht voor alle volken, opdat de redding die Ik brengen zal tot aan de einden der aarde reikt.’
Psalm 139, 1-3 + 13-15
Refr.: Wonderbaarlijk is het wat U gemaakt hebt.
Heer, U kent mij, U doorgrondt mij,
U weet het als ik zit of sta,
U doorziet van verre mijn gedachten.
Ga ik op weg of rust ik uit, U merkt het op,
met al mijn wegen bent U vertrouwd.
U was het die mijn nieren vormde,
die mij weefde in de buik van mijn moeder.
Ik loof U voor het ontzaglijke wonder van mijn bestaan.
Wonderbaarlijk is wat U gemaakt hebt;
ik weet het, tot in het diepst van mijn ziel.
Toen ik in het verborgene gemaakt werd,
kunstig geweven in de schoot van de aarde,
was mijn wezen voor U geen geheim.
Uit de Handelingen van de Apostelen 13, 22-26
Johannes riep op zich te laten dopen en een nieuw leven te beginnen.
God maakte David tot koning, van wie Hij getuigde: “In David, de zoon van Isaï, heb Ik een man naar mijn hart gevonden, die geheel naar mijn wil zal handelen.”
En uit Davids nageslacht heeft God, overeenkomstig zijn belofte, een redder voor Israël voortgebracht, Jezus. Voor zijn komst had Johannes het hele volk van Israël opgeroepen om zich te laten dopen en een nieuw leven te beginnen.
Toen zijn levenswerk ten einde liep, heeft Johannes gezegd: “Wie jullie denken dat ik ben, ben ik niet. Maar let op: na mij komt iemand anders, en ik ben het niet waard om zelfs maar zijn sandalen los te maken.”
Broeders en zusters, nakomelingen van Abraham en alle anderen die God vereren, ons werd het nieuws over deze redding bekendgemaakt.
Uit het evangelie volgens Lucas 1, 57-66 + 80
Johannes zal hij heten.
Toen de dag van haar bevalling was aangebroken, bracht Elisabet een zoon ter wereld. Haar buren en verwanten hoorden hoe barmhartig de Heer voor haar was geweest, en ze verheugden zich samen met haar.
Op de achtste dag kwamen ze het kind besnijden, en ze wilden het Zacharias noemen, naar zijn vader. Maar zijn moeder zei: ‘Nee, Johannes zal hij heten!’
Ze zeiden tegen haar: ‘Er is niemand in je familie die zo heet.’
Ze beduidden zijn vader te laten weten hoe hij het kind wilde noemen. Hij vroeg om een schrijftablet en schreef erop: ‘Johannes is zijn naam.’
Iedereen was verbaasd. En meteen werd de verlamming van zijn mond en zijn tong ongedaan gemaakt, en hij begon te spreken en loofde God. Alle omwonenden waren diep onder de indruk, en in heel het bergland van Judea werden deze gebeurtenissen besproken.
Ieder die het hoorde bleef erover nadenken, en vroeg zich af: Hoe zal het verder gaan met dit kind? Want de machtige hand van de Heer beschermde hem.
Het kind groeide op en werd gesterkt door de Geest. Johannes leefde in de woestijn tot de dag aanbrak waarop hij zich kenbaar maakte aan het volk van Israël.
Van Woord naar leven
In de geseculariseerde wereld en de welvaartstaat waarin wij leven, is het goed dat wij als gelovigen, in àlle bescheidenheid, de valse waarden van deze 'wereld' aan het licht brengen en alzo het licht van Christus aanwezig stellen. Op deze wijze kunnen wij door onze navolging van de Heer, en door onze woorden daar waar het kan en nodig is, de wereld wijzen op grotere geestelijke waarden, niet als oordeel, maar als oproep.De Kerk, de christen, dus ieder van ons, draagt de zending in zich om op die wijze broederschap te vormen met ieder, opdat de Heer meer mag gekend zijn, bemind zijn.Ons doen en laten, ons voorbeeld, ons dagelijks gebed, kan een weg zijn ter voorbereiding van velen die de Heer nog niet of nauwelijks kennen.Laten we hierin vooral niet hoogmoedig worden, maar juist nederig. Laten we niet te snel denken dat wij de Heer zo goed kennen. Laten we dienaars zijn van Hem, dienaars van allen, ons schenkend aan de genade van Jezus, opdat Hij door ons heen zijn licht mag tonen en de mensen in God mag brengen.krisReageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging, kan via de blog Van Woord naar leven.Laten wij bidden
Goede God,![zz - Pinksteren 2](http://www.bijbelcitaat.be/wp-content/uploads/2015/05/zz-Pinksteren-2-300x232.jpg)
De Bijbelteksten zijn ontleend aan de NBV21, © Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap.
De korte inleidingen op de lezingen zijn van de hand van Kris.